پرخاشگری در سگ ها
این مفهومی است که در صاحبان حیوانات خانگی ترس ایجاد میکند: پرخاشگری سگ. این ایده که بهترین دوستان ما میتوانند چیزی غیر از همراهان دوستداشتنی و لذتبخش باشند، ترسناک است.
اما واقعیت این است که برخی از انواع پرخاشگری، ابزارهای ارتباطی عادی در دنیای سگها هستند. پرخاشگری، پاسخی ذاتی به موقعیتهای مختلف به دلایل مختلف، از درد گرفته تا ترس و سردرگمی است و همیشه یک واکنش توهینآمیز نیست.
درک پرخاشگری سگ در اشکال مختلف آن، یافتن راهحل مناسب برای این رفتار را آسانتر میکند. همچنین میتواند به شما کمک کند تا مدافع بهتری برای سگ خود باشید، بنابراین میتوانید آنها را از محل آسیب دور کنید یا اگر سگ شما با ترس یا پرخاشگری ناشی از درد واکنش نشان میدهد، او را به دامپزشک نشان دهید.
نشانههای پرخاشگری در سگها چیست؟
“پرخاشگری” عبارتی کلی است که شامل بخش زیادی از ارتباطات سگها میشود که انسانها لزوماً آن را درک نمیکنند و تمایل به تفسیر نادرست آن دارند.
به راحتی میتوان فرض کرد که رفتارهای ترسناکی مانند غرغر کردن و گاز گرفتن، نمونههای اصلی پرخاشگری سگها هستند، اما این رفتار در یک طیف وجود دارد. برخی از رفتارهای پرخاشگرانه نامحسوس هستند، تا جایی که بسیاری از صاحبان حیوانات خانگی آنها را نادیده میگیرند و سیگنالهایی را که سگهایمان به ما میدهند تشخیص نمیدهند تا زمانی که به پاسخهای واضحتری تبدیل شوند.
به عبارت دیگر، آنچه ما واکنشهای پرخاشگرانه معمولی میدانیم، همیشه اولین پاسخ سگ به یک موقعیت استرسزا یا ناراحتکننده نیست. ما همیشه علائم اولیه و نامحسوس ناراحتی را که سگها قبل از بروز یک پاسخ تشدید شده نشان میدهند، نمیبینیم.
رفتارهایی که میتوانند به عنوان پاسخهای پرخاشگرانه طبقهبندی شوند، از جمله رفتارهای اولیهای که برای پیشگیری از یک نمایش پرخاشگرانه کامل در نظر گرفته شدهاند، عبارتند از:
- خمیازه کشیدن
- منجمد شدن
- خیره شدن شدید
- چرخاندن لب
- لیسیدن لب
- نشان دادن دندانها
- ضربه زدن به بینی یک شخص یا سگ دیگر (معادل یک مشت سبک در سگ؛ “تقریباً گاز گرفتن”)
- صدای انفجار
- غرغر کردن
- جهیدن
- دهان زدن بدون فشار و رها کردن سریع
- گاز گرفتن با فشار کافی برای ایجاد کبودی یا پارگی پوست
آیا نژادهای خاصی از سگ ذاتاً پرخاشگر هستند؟
رسانهها پر از داستانهایی هستند که ممکن است شما را به این باور برساند که برخی از نژادها “بد به دنیا میآیند” و پرخاشگری بخشی از ساختار آنهاست. اما “پرخاشگر” توصیفی کلی از مجموعهای از رفتارها – چه تهاجمی و چه دفاعی – است که نمیتوان آن را به عنوان یک اصطلاح کلی برای نژادهای خاص به کار برد.
برخی از نژادها ممکن است به دلیل اندازه، ویژگیهای فیزیکی (مانند سر بزرگ و سینهی بزرگ) و توانایی آسیب رساندن (یک چیواوای پرخاشگر احتمالاً نمیتواند شما را در بیمارستان بستری کند) پرخاشگرتر تلقی شوند، اما در مورد نژادهای سگ چیزی به عنوان طبیعت پرخاشگر وجود ندارد.
رفتار ترکیبی از طبیعت و تربیت است. ایجاد رفتارهای پرخاشگرانه میتواند به دلیل ترکیبی از عوامل باشد، مانند:
ژنتیک: یک سگ مادر خجالتی، کم اجتماعی شده و ترسو-پرخاشگر ممکن است تولههایی به دنیا بیاورد که احتمال بیشتری دارد همان نوع رفتارها را نشان دهند.
رشد: سگی که در یک محیط محروم بزرگ شده است، ممکن است رفتارهای محافظت از منابع در اطراف کاسه غذای خود نشان دهد.
تروما: یک سگ ممکن است به دلیل سوءاستفادههای گذشته، مانند لگد خوردن، رفتارهای واکنشی نسبت به پاها نشان دهد.
از آنجا که پرخاشگری در سگها پاسخی به سناریوها و دلایل مختلف است، نمیتوان اصطلاح کلی را به یک نوع نژاد اختصاص داد.
دوره جامع تربیت سگ VIP
انواع پرخاشگری سگ
موارد زیر برخی از رایجترین انواع پرخاشگری در سگها هستند:
قلاده: سگهایی که با قلاده راه میروند، ممکن است با پارس کردن و حمله کردن به محرکهایی مانند سگهای دیگر، افراد، ماشینها یا دوچرخهها واکنش نشان دهند.
مانع: سگهای پشت نردهها ممکن است به محرکهایی که از کنارشان عبور میکنند، پارس کنند و حمله کنند.
ترس: وقتی سگهای عصبی رفتارهای افزایش فاصله مانند خمیازه کشیدن یا بیحرکت شدن را نشان میدهند، اما از منطقه راحتی خود خارج میشوند، ممکن است با رفتارهای پرخاشگرانه آشکارتری مانند حمله کردن واکنش نشان دهند.
مبتنی بر درد: این واکنش پرخاشگرانه میتواند به سرعت اتفاق بیفتد و ممکن است شامل پارس کردن، گاز گرفتن یا گاز گرفتن در انتظار یا واکنش به لمس شدن باشد.
هدایتشده: سگی که در حالت برانگیختگی قرار دارد و قادر به واکنش دلخواه خود نیست (مثلاً میخواهد سنجابی را که در آن سوی حصار است تعقیب کند) ممکن است واکنش خود را به سمت شخصی در نزدیکی یا خواهر و برادر سگ خود هدایت کند.
تصرف: که به عنوان محافظت از منابع نیز شناخته میشود، زمانی اتفاق میافتد که به سگی نزدیک میشوند که چیزی برای او ارزشمند است، که میتواند از یک کاسه غذا تا یک تکه زباله متغیر باشد.
قلمروگرایی: این زمانی است که سگها وقتی فکر میکنند فضای زندگیشان (مانند حیاط، خانه یا اتاق) مورد تهدید قرار گرفته است، واکنش نشان میدهند.
سگ-سگ: این زمانی است که یک سگ نسبت به سگهای دیگر، از سگهای ناشناس گرفته تا سگهای همخانه یا خواهر و برادر، واکنش تهاجمی نشان میدهد.
سگ-انسان: این زمانی است که سگها نسبت به انسانها واکنش تهاجمی نشان میدهند. این برچسب تعمیمیافته میتواند شامل هر یک از رفتارهای واکنشی دیگر در لیست باشد. به عنوان مثال، سگی که نسبت به یک انسان واکنش تهاجمی نشان میدهد، ممکن است این کار را از روی ترس، درد یا تغییر مسیر انجام دهد.
چرا سگ من ناگهان پرخاشگر میشود؟
تغییر ناگهانی در رفتار سگ، مراجعه به دامپزشک را ضروری میکند، زیرا درد میتواند یکی از عوامل باشد. به طور مشابه، تغییر سبک زندگی، مانند حضور افراد ناآشنا در خانه، ساخت و ساز در نزدیکی یا تغییرات برنامه، ممکن است سگ را به واکنش ناگهانی با پرخاشگری سوق دهد.
با این حال، نامیدن یک واکنش به عنوان پرخاشگری «ناگهانی» ممکن است سیگنالهای هشدار دهنده ظریفتری را در نظر نگیرد. ما اغلب نشانههای اولیه استرس و ناراحتی سگ را تشخیص نمیدهیم و سگها را مجبور میکنیم تا برای روشن کردن قصد خود، رفتارهای آشکارتری را تشدید کنند.
ممکن است یک سگ رفتارهای محافظت از منابع سطح پایین، مانند خوردن سریعتر از حد معمول غذا، از خود نشان داده باشد و این ممکن است تا زمانی که سگ احساس نکرده باشد که چاره دیگری جز حمله و پارس کردن ندارد، مورد توجه قرار نگرفته باشد.
چگونه یک سگ پرخاشگر را آرام کنیم
مهمترین نکتهای که باید هنگام برخورد با یک سگ پرخاشگر به خاطر داشته باشید این است که با پرخاشگری بیشتر – یا تنبیه – با این رفتار برخورد نکنید.
پرخاشگری یک واکنش ارتباطی است و اگرچه ممکن است ما این روش ارتباطی را دوست نداشته باشیم، اما باید بفهمیم که سگها چه میگویند تا بتوانیم دلیل پرخاشگری را پیدا کنیم. تنبیه سگ با قلاده، فریاد زدن یا بدتر از آن، تنبیه بدنی، ممکن است واکنش سگ را در آن لحظه متوقف کند، اما انگیزه عاطفی پشت این رفتار را تغییر نمیدهد.
یک عارضه جانبی ناخواسته تنبیه واکنشی، از بین بردن توانایی سگ برای برقراری ارتباط موثر است. اگر وقتی افراد به ظرف غذای سگ نزدیک میشوند، به خاطر غرغر کردن او سر او داد بزنید، ممکن است به او یاد دهید که از آن غرغر هشدار دهنده صرف نظر کند.
بنابراین اگر سگ شما به حد نهایی خود برسد، ممکن است در تلاش برای دور نگه داشتن افراد، به واکنش بزرگتر و خطرناکتری مانند گاز گرفتن یا گاز گرفتن متوسل شود.
آرام کردن یک سگ پرخاشگر مستلزم این است که تصویر کاملی از رفتار او داشته باشید، از جمله:
فراوانی/قابلیت پیشبینی: به عنوان مثال، آیا سگ شما در هر وعده غذایی از ظرف غذای خود محافظت میکند یا فقط در زمان شام که یک غذای ویژه دریافت میکند؟
مدت زمان: آیا سگ شما ساعتها پس از پایان غذا خوردن، همچنان از کاسه غذا محافظت میکند؟
اهداف: آیا سگ شما از شیء در برابر همه افراد خانواده یا فقط افراد خاصی محافظت میکند؟
چگونه پرخاشگری سگ را متوقف کنیم
پیشگیری از پرخاشگری سگ نیاز به اجتماعی شدن کامل سگ محور و آموزش در اوایل تولگی و آموزش مداوم در طول زندگی سگ دارد. اما برخی از پرخاشگریها در سگها، مانند پرخاشگری هدایتشده، میتوانند حتی با وجود توجه دقیق به همه این موارد، ایجاد شوند.
بهترین برنامه این است که از یک مربی تقویت مثبت واجد شرایط و دارای پشتوانه علمی کمک بگیرید که بتواند شما را در یک برنامه اصلاح رفتاری راهنمایی کند. راههای زیادی برای مقابله با پرخاشگری سگ بر اساس موقعیت، عوامل محرک و سگ خاص شما وجود دارد.
یک مربی ممکن است به شما یاد دهد که از تکنیکهای مدیریتی استفاده کنید، مانند قرار دادن سگ خود در یک اتاق آرام اگر انواع خاصی از مهمانان آنها را عصبی میکنند، به جای اینکه به آنها اجازه دهید با دیگران معاشرت کنند و احساس استرس کنند.
یا ممکن است پروتکلهای آموزشی مانند حساسیتزدایی و شرطیسازی متقابل را توصیه کند. انواع خاصی از پرخاشگری ممکن است نیاز به معاینه دامپزشکی و داروهای ضد اضطراب برای کمک به درمان آنها داشته باشد.
به راحتی میتوان فرض کرد که سگها همیشه از پرخاشگری برای تهدید و ارعاب استفاده میکنند، اما پرخاشگری میتواند یک واکنش دفاعی یا تهاجمی باشد. یافتن دلیل اصلی واکنشهای پرخاشگرانه و سپس پرداختن به این رفتار با استراتژی مناسب، به بازگرداندن هماهنگی در خانه شما کمک خواهد کرد.
بدون دیدگاه