سگ-هاسکی-سیبری

سگ-هاسکی-سیبری


صفات و خصوصیات نژاد سگ هاسکی سیبری

_
سگ-هاسکی-سیبری

استاندارد نژاد

 

_

شرحی از سگ ایده‌آل هر نژاد شناخته شده، به عنوان یک ایده‌آل که بر اساس آن سگ‌ها در نمایشگاه‌ها مورد قضاوت قرار می‌گیرند، که در اصل توسط یک باشگاه نژاد مادر تعیین شده و به طور رسمی توسط نهادهای ملی یا بین‌المللی پذیرفته شده است.

درباره نژاد سگ هاسکی سیبری

_

سگ هاسکی سیبری، یک سگ سورتمه با پوشش ضخیم و جمع و جور با اندازه متوسط ​​و استقامت بالا، برای کار در بسته ها، کشیدن بارهای سبک با سرعت متوسط ​​بر روی گستره های وسیع یخ زده ساخته شد. سیب ها دوستانه، سخت کوش و باوقار هستند. چشم های بادامی شکل هاسکی سیبری با اندازه متوسط ​​و برازنده می تواند قهوه ای یا آبی و گاهی یکی از هرکدام باشد و بیانی مشتاق اما دوست داشتنی و حتی شیطنت آمیز را نشان دهد.

سیبریایی‌های سریع و چابک به دلیل راه رفتن قدرتمند اما ظاهراً بی‌دردسرشان معروف هستند. وزن آنها بیشتر از 60 پوند نیست، آنها به طور قابل توجهی کوچکتر و سبکتر از پسر عموی تنومند خود، مالاموت آلاسکا هستند. آنها به عنوان سگ های گله به دنیا آمده اند، از زندگی خانوادگی لذت می برند و با سگ های دیگر رابطه خوبی دارند.

صمیمیت ذاتی Sibe آنها را به نگهبانی بی تفاوت تبدیل می کند. اینها سگ های پرانرژی هستند که نمی توانند در برابر تعقیب حیوانات کوچک مقاومت کنند، بنابراین اتاق دویدن امن ضروری است. یکی از ویژگی های جذاب این نژاد: سیب ها به طور طبیعی تمیز و با بوی کمی سگ هستند.

سگ-هاسکی-سیبری

هنگام مراقبت از سگ هاسکی سیبری چه انتظاری داریم؟

_

داشتن سگ فقط یک امتیاز نیست. این یک مسئولیت است آنها حداقل برای غذا و سرپناه به ما وابسته هستند و سزاوار خیلی بیشتر هستند. وقتی سگی را وارد زندگی خود می کنید، باید تعهدی را که مالکیت سگ به همراه دارد را درک کنید.

سلامتی

خوشبختانه هاسکی سیبری یک نژاد نسبتا سالم است. پرورش دهندگان مسئول ذخایر پرورشی خود را از نظر مشکلات سلامتی مانند آب مروارید نوجوانان بررسی می کنند و باشگاه والدین ملی این نژاد، باشگاه سیبری هاسکی آمریکا، دستورالعمل های دقیقی برای کمک به کاهش موارد گزارش شده دارد. از 12 ماهگی، تمام سیبریایی‌هایی که به طور بالقوه بخشی از یک برنامه اصلاح نژادی خواهند بود، باید توسط چشم پزشک سگ معاینه شوند. سپس امتحان به صورت سالیانه تکرار می شود. غربالگری ها و آزمایش های جدید به طور مداوم در حال توسعه هستند تا به پرورش دهندگان در انتخاب یک سد و پدر بالقوه کمک کنند.

شیوه های پرورش آگاهانه سلامت آینده نژاد را تضمین می کند. صاحبان سیبریایی‌های شاغل باید هر سگ را به دقت زیر نظر داشته باشند تا بتوانند تشخیص دهند که چیزی درست نیست. داشتن دامپزشک آشنا به سگ های کار مزیت محسوب می شود.

آراستن

هاسکی سیبری یک نژاد "طبیعی" در نظر گرفته می شود. آنها به طور قابل توجهی خود تمیز شونده هستند و اغلب فقط به چند حمام در سال نیاز دارند، مگر اینکه در نمایش سگ های ترکیبی نشان داده شوند. مسواک زدن هفتگی به حفظ وضعیت خوب کت و پوست کمک می کند.

سیبری ها دارای یک کت دوتایی هستند و موهایی محافظ دارند. کت زیرین دو بار در سال ریخته می شود، و مهم است که به طور مداوم کت قدیمی را با استفاده از یک برس سنجاق و شانه فلزی، از بین ببرید. به طول ناخن ها دقت کنید و برای جلوگیری از هر گونه مشکل پا، آنها را کوتاه کنید. سیبری هایی که در ترکیب با هم رقابت می کنند، برای ارائه بهترین نمایش، نیاز به آراستگی انتخابی تری دارند.

ورزش

سیبری ها سگ های فعال و ورزشکاری هستند که نیاز به ورزش زیاد دارند. آنها نژادی هستند که کار می کنند و زمانی شادتر هستند که وظیفه ای را انجام دهند. ورزش منظم هم از نظر جسمی و هم از نظر ذهنی مهم است و انجام فعالیت های مشترک باعث تقویت پیوند بین سگ و صاحب آن می شود. سیبری ها برای دویدن پرورش یافته اند و در هر فرصتی این کار را خواهند کرد. نگه داشتن سگ در یک افسار، در بند یا در یک حیاط حصاردار همیشه ضروری است.

چندین فعالیت تحت حمایت AKC وجود دارد که سگ و صاحبان می توانند از آنها لذت ببرند، چابکی و اطاعت چند مورد هستند. یک سیبریایی پرمشغله و فعال سیبریایی شاد و سالم است. این نژاد همچنین بسیار سازگار است و برای کسانی که در محیط شهری تر زندگی می کنند، پیاده روی روزانه یا گروه های سگ بازی می تواند ورزش عالی را ارائه دهد.

آموزش

همه نژادها از اجتماعی شدن اولیه، آموزش اطاعت اولیه و یادگیری آداب خوب بهره می برند و هاسکی سیبری نیز از این قاعده مستثنی نیست. برای آن دسته از صاحبانی که می‌خواهند سگ‌های خود را مهار کنند،

آموزش برای این کار نیازمند ساعت‌ها فداکاری و صبر است. چندین کتاب خوب در مورد آموزش برای مسیر وجود دارد که مشاوره و اطلاعاتی را برای شروع ارائه می دهد. بهترین روش این است که تمام تمرینات آموزشی برای سگ و نگهدارنده سرگرم کننده باشد.

سیبری ها بسیار اجتماعی هستند و مرتباً به همراهی مردم یا سگ های دیگر نیاز دارند. آنها مناسب نیستند که تمام روز را تنها بگذارند. مهمتر از همه، سیبری ها تمایل شدیدی به دویدن دارند و باید همیشه در بند یا در یک منطقه ایمن حصارکشی باشند و هرگز اجازه خروج سرب را ندهند.

تغذیه

تغذیه با غذای سگ با کیفیت بالا برای پوست و کت سالم سیبری ضروری است. تنظیم سطح پروتئین موجود در غذا برای سیبری کار بر اساس سطح فعالیت مورد نیاز است. در ماه‌های تابستان، سطح پروتئین پایین‌تر ممکن است مناسب باشد.

حدود 20 درصد، در حالی که سگی که در زمستان کار می‌کند ممکن است به 32 درصد پروتئین نیاز داشته باشد. هر سیبری را زیر نظر داشته باشید و مقدار و نوع غذا را در صورت نیاز تنظیم کنید. مراقب باشید بیش از حد غذا ندهید. وزن هر سگ را زیر نظر داشته باشید و در مورد مکمل ها انتخابی باشید.

سگ-هاسکی-سیبری

تاریخچه سگ هاسکی سیبری

_

بدن جمع و جور، کت خزدار، گوش‌های راست، و دم ضخیم و داسی شکل سگ سیبری بلافاصله میراث شمالی این نژاد را نشان می‌دهد. اجداد این نژاد در اصل در شمال شرقی آسیا توسط قوم چوکچی پرورش داده شدند و به عنوان سگ همراه برای خانواده های خود و همچنین سگ های سورتمه استقامتی نگهداری می شدند.

زمانی که تغییر شرایط آب و هوایی، چوکچی های نیمه عشایری را مجبور کرد که شکارگاه های خود را گسترش دهند یا تلف شوند، آنها با ایجاد یک سگ سورتمه که قادر به حمل بارهای سبک از زمین های بایر یخ زده در دماهای زیر صفر و با حداقل هزینه بود.

با این چالش روبرو شدند. انرژی. چوکچی ها که از بقیه جهان جدا شده بودند، توانستند خلوص تیم های سورتمه خود را برای نسل های زیادی حفظ کنند. سگ هایی که آنها پرورش دادند، پیشگامان مستقیم هاسکی سیبری امروزی بودند.

سیبری ها زمانی که در اوایل دهه 1900 شروع به برنده شدن در مسابقات سورتمه سواری کردند، توجه مردم را به خود جلب کردند، اما در سال 1925 زمانی که لئونارد سپالا لئونارد سپالا، یک رله از هاسکی های سیبری را 658 مایل هدایت کرد تا سرم نجات دهنده را با عجله به دست آورد، خبرساز شدند.

به نوم، آلاسکا، جایی که اپیدمی دیفتری در آن شیوع یافته بود. «سرم دویدن» هیجان‌انگیز که در روزنامه‌های سراسر جهان به‌طور نفس‌گیر گزارش شد، محبوبیتی را برای سیبری‌ها به ارمغان آورد که تا به امروز کاهش نیافته است.

بالتو، که سگ اصلی سپالا در آخرین مرحله سفر بود. یکی از پرافتخارترین سگ های قهرمان در تاریخ سگ ها باقی مانده است. مجسمه ای از او در پارک مرکزی شهر نیویورک ایستاده است.

موشرها هنوز در سرتاسر آمریکای شمالی بسته‌هایی از سیبریایی‌های سورتمه‌سواری را برای تفریح ​​و ورزش نگه می‌دارند. طرفداران کمتر ماجراجوی این نژاد به سادگی از همراهی با این همراه مهربان و اجتماعی لذت می برند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *